Van bij ons:

• Vroeger moest je betalen om te stemmen. In 1830 gold cijnskiesrecht. Eerst betalen, dan kiezen! Enkel voor rijke mannen (met snor).
• Vanaf 1893 kregen alle mannen minstens één stem. Maar met wat extra poen kon je er toch nog twee bijkopen. Stemmen kon vanaf 25 jaar.
• Eén man één stem weerklonk pas in 1919. Vrouwen kregen in 1920 hiervoor een troostprijs: stemrecht in de gemeenten. Stemmen kon nu zelfs vanaf 21 jaar.
• Eén vrouw één stem duurde nog een kleine dertig jaar langer. In 1948 werd de wet goedgekeurd die vrouwen toeliet het stemhokje te betreden voor alle verkiezingen van ’t land.
• Vanaf 1992 werd het een Europese verplichting om EU-burgers in België te laten stemmen.
• Niet-Europeanen die hier minstens vijf jaar legaal verblijven kunnen vanaf 199 tenslotte stemmen voor provincie- en gemeenteraadsverkiezingen.

Van rondom ons:

• Oostenrijk is het enige land in Europa waar jongeren al vanaf 16 kunnen stemmen. In warmere oorden als Brazilië, Cuba en Nicaragua kan het ook.
• In die andere Alpenstaat, Zwitserland kunnen alle vrouwen pas stemmen sinds 1991. In het kanton Appenzell Inner Rhoden stemden de mannen immers consistent tegen het stemrecht voor vrouwen. In 1991 vond het Zwitserse Federale Gerechtshof dat het welletjes was.
• België is zeker niet het enige land waar er een opkomstplicht is voor de verkiezingen. Ook bij onze tegenvoeters in Australië staat deze burgerplicht hoog aangeschreven!